برای دریافت مشاوره و خدمات سفارش نگارش پروپوزال و پایان نامه می توانید با موسسه ماد دانش پژوهان تماس حاصل فرمایید:
شماره تماس:
ارسال پیام واتساپ:
۵ نمونه بیان مسئله – کارشناسی ارشد Posthuman Aesthetics
۱. محدودیت در تحلیل زیباییشناسی آثار پساانسانی در هنر معاصر
با ظهور هنرهای مرتبط با فناوریهای پیشرفته و زیستفناوری، آثار هنری فراتر از تجربه انسانی سنتی قرار گرفتهاند. مسئله پژوهش این است که چگونه میتوان این آثار را با معیارهای زیباییشناسی نوین و متناسب با جهان پساانسانی تحلیل کرد.
۲. ضعف در تلفیق فناوری و زیباییشناسی انسانی
هنر پساانسانی غالباً با فناوریهای هوش مصنوعی، رباتیک و بیوتکنولوژی خلق میشود، اما چارچوبهای زیباییشناسی موجود برای ارزیابی آنها ناکافی است. مسئله پژوهش ارائه مدلهایی برای تلفیق تجربه انسانی و زیباییشناسی فناوریمحور است.
۳. کمبود مطالعات ادراکی مخاطب نسبت به آثار پساانسانی
مخاطبان با هنر پساانسانی که فرم، ماده یا موجودیت متفاوتی دارد دچار ابهام و سردرگمی میشوند. مسئله پژوهش بررسی ادراک، فهم و تجربه زیباییشناختی مخاطب از آثار پساانسانی است.
۴. محدودیت ابزارهای بومی و محلی برای خلق آثار پساانسانی
اکثر آثار پساانسانی در جهان با فناوریها و ابزارهای پیشرفته تولید میشوند و دسترسی هنرمندان ایرانی به این ابزارها محدود است. مسئله پژوهش توسعه روشها و ابزارهای بومی و قابل دسترس برای خلق آثار پساانسانی است.
۵. ناکارآمدی روشهای مستندسازی و تحلیل آثار پساانسانی
آثار پساانسانی اغلب ترکیبی از فناوری و هنر هستند و ثبت، مستندسازی و تحلیل آنها دشوار است. مسئله پژوهش ارائه چارچوبهای مستندسازی و تحلیل آثار پساانسانی در زمینه زیباییشناسی و تجربه مخاطب است.
۵ نمونه بیان مسئله – دکتری Posthuman Aesthetics
۱. نبود چارچوب نظری جامع برای زیباییشناسی پساانسانی
زیباییشناسی پساانسانی در تقاطع هنر، فلسفه، علوم زیستی و فناوری قرار دارد، اما هنوز چارچوب نظری منسجم و تحلیلی وجود ندارد. مسئله پژوهش توسعه نظریهای جامع برای تحلیل و خلق آثار پساانسانی است.
۲. چالشهای فلسفی و هستیشناختی در تجربه زیباییشناختی پساانسانی
آثار پساانسانی پرسشهایی درباره مرزهای انسان، موجودات مصنوعی و فناوری ایجاد میکنند. مسئله پژوهش تحلیل پیامدهای فلسفی و هستیشناختی زیباییشناسی پساانسانی و ارائه مدل نظری برای آن است.
۳. محدودیت خلاقیت و تعامل میان انسان و ماشین در خلق آثار پساانسانی
الگوریتمها و فناوریها قادرند بخشی از خلق آثار را انجام دهند، اما تعامل انسانی و نوآوری محدود است. مسئله پژوهش طراحی مدلهای خلاقانه و تعاملی میان انسان و ماشین برای هنر پساانسانی است.
۴. نبود مدلهای آیندهپژوهی و پیشبینی مسیر تحول زیباییشناسی پساانسانی
با پیشرفت هوش مصنوعی، رباتیک و زیستفناوری، مسیر تحولات هنر پساانسانی نامشخص است. مسئله پژوهش پیشبینی روندهای آینده و ارائه مدل توسعه زیباییشناسی پساانسانی است.
۵. چالشهای اخلاقی و فرهنگی در هنر و زیباییشناسی پساانسانی
آثار پساانسانی ممکن است با هنجارهای فرهنگی و اخلاقی جامعه در تضاد باشند. مسئله پژوهش تدوین چارچوب اخلاقی، فرهنگی و زیباییشناختی برای خلق، تحلیل و ارائه آثار پساانسانی است.
۵ بیان مسئله برای ارشد – هنرهای دیجیتال
۱) فقدان مدل مؤثر برای طراحی تجربه کاربری (UX) در آثار دیجیتال هنری تعاملی
با رشد هنر تعاملی، بسیاری از هنرمندان روش علمی مشخصی برای طراحی تجربه کاربر ندارند. نتیجه آن آثار زیبا اما غیربهینه از نظر تعامل و درگیری عاطفی است. مسئله اصلی «نبود الگوی بومی UX برای هنر دیجیتال تعاملی» است.
۲) ضعف روایتپردازی در ویدئوآرتهای ایرانی بهدلیل نبود ساختار روایی مشخص
بخش عمدهای از ویدئوآرتهای معاصر ایران بیشتر بر تجربه بصری تمرکز دارند و از روایت قوی برخوردار نیستند. مخاطب امکان درگیری ذهنی و معنایی کافی پیدا نمیکند. مسئله، «فقدان چارچوب روایی در ویدئوآرت ایرانی» است.
۳) چالشهای تلفیق هنر سنتی ایران با فناوریهای دیجیتال (AR/VR) در تولید آثار نوآورانه
گرچه امکانات فناوریهای واقعیت افزوده و مجازی گسترده است، اما هنرمندان هنوز نمیدانند چگونه هنر سنتی ایرانی را بدون از دست رفتن هویت، دیجیتالسازی یا تلفیق کنند. مسئله «نبود مدل ترکیبی معتبر برای تلفیق سنت و دیجیتال» است.
۴) ضعف سواد بصری دیجیتال در میان دانشجویان هنر و تأثیر آن بر کیفیت پروژههای دیجیتال
بسیاری از دانشجویان ابزار دیجیتال را میشناسند، اما اصول زیباییشناسی دیجیتال، ریتم بصری و خوانایی گرافیکی را نمیدانند. این مسئله باعث ضعف آثار دانشجویی میشود. مشکل اصلی «نبود آموزش ساختارمند سواد بصری دیجیتال» است.
۵) نبود معیار ارزیابی کیفیت در انیمیشنهای موشنگرافیک تبلیغاتی
موشنگرافیک در ایران رشد کرده اما استانداردی برای سنجش کیفیت وجود ندارد. برخی آثار زیبا اما غیرکارکردیاند و برخی پیام را منتقل نمیکنند. مسئله، «نیاز به تدوین معیارهای ارزیابی کیفی برای موشنگرافیک تبلیغاتی» است.
۵ بیان مسئله برای دکتری – هنرهای دیجیتال
(پیشرفته، تئوریک، فناورانه و بینارشتهای)
۱) فقدان نظریه جامع «زیباییشناسی دیجیتال» در هنر معاصر ایران
با وجود رشد تولیدات دیجیتال، هنوز نظریهای یکپارچه درباره زیباییشناسی دیجیتال در هنر ایران وجود ندارد. بیشتر تحلیلها پراکنده و غیرسیستماتیکاند. مسئله پژوهش «نیاز به تدوین چارچوب نظری زیباییشناسی دیجیتال» است.
۲) تأثیر هوش مصنوعی خلاق بر مفهوم «هنرمند» و مرزهای مالکیت در هنر دیجیتال
AI Art باعث طرح سوالهای فلسفی و حقوقی درباره خلاقیت، مالکیت و نقش هنرمند شده است. هنوز نظریه مشخصی در ایران درباره پیامدهای این تحول وجود ندارد. مسئله، «ابهام در نقش هنرمند و مالکیت در عصر هنر مبتنی بر هوش مصنوعی» است.
۳) چالشهای اخلاقی و هویتی در هنر دیجیتال مبتنی بر داده (Data-driven Art)
آثار مبتنی بر دادههای جمعآوریشده از کاربران، مسائل اخلاقی زیادی ایجاد میکنند: حفظ حریم خصوصی، تحریف داده، کنترلپذیری مخاطب. مسئله پژوهش «فقدان چارچوب اخلاقی برای هنر دادهمحور» است.
۴) بازتعریف بدن در فضای واقعیت مجازی و پساانسانگرایی در هنر دیجیتال
بدن در VR و Metaverse شکل جدیدی یافته؛ مرزهای فیزیکی و هویت بدنی تغییر کردهاند. نظریههای سنتی هنر برای تحلیل آن کافی نیستند. مسئله، «نیاز به نظریه جدید درباره بدنیت دیجیتال و هویت پساانسانی» است.
۵) مطالعهٔ تأثیر آثار دیجیتال تعاملی بر رفتار اجتماعی و ادراک فرهنگی مخاطبان
آثار دیجیتال تعاملی فقط هنر نیستند؛ رفتار مخاطب را شکل میدهند. اما مکانیسمهای شناختی، احساسی و اجتماعی این تأثیرات هنوز در ایران مطالعه نشده است. مسئله پژوهش «چگونگی تأثیر هنر دیجیتال تعاملی بر رفتار و ادراک فرهنگی» است.
۵ بیان مسئله برای ارشد – مطالعات موزه
۱) ضعف تعاملپذیری در نمایشگاههای موزهای و کاهش مشارکت بازدیدکنندگان
در بسیاری از موزههای ایران، نمایشگاهها هنوز بر مبنای شیءمحوری طراحی میشوند و تعامل بازدیدکننده با آثار بسیار محدود است. این مسئله باعث کاهش مشارکت، یادگیری و تجربهگریزی بازدیدکنندگان شده است. بنابراین نیاز است میزان اثرگذاری ابزارهای تعاملی بر تجربه مخاطب بررسی شود.
۲) چالشهای حفاظت پیشگیرانه در موزهها بهدلیل کمبود استانداردهای محیطی
بسیاری از موزهها فاقد استانداردهای دقیق برای کنترل نور، دما، رطوبت و آلودگی هستند. این کمبود باعث آسیبپذیری آثار، افزایش هزینههای مرمتی و کاهش عمر مفید اشیا میشود. مسئله اصلی، «نبود پروتکلهای بومی حفاظت پیشگیرانه» است.
۳) عدم کفایت نظامهای راهنمای بازدید (Guidance System) برای مخاطبان با نیازهای ویژه
بازدیدکنندگان دارای معلولیتهای بینایی، شنوایی و حرکتی با موانع متعدد مواجهاند. نبود راهنماهای لمسی، صوتی و مسیرهای استاندارد باعث میشود این افراد تجربه موزهای برابر نداشته باشند. مسئله، «فقدان نظام جامع راهنمایی فراگیر» است.
۴) ضعف روایتگری (Storytelling) در موزهها در انتقال مفاهیم تاریخی
گرچه بسیاری از آثار ارزشمند هستند، اما روایت مناسبی درباره آنها به بازدیدکننده ارائه نمیشود. روایتگری ضعیف موجب کمارزش دیده شدن آثار و کاهش اثر آموزشی موزه میشود. مسئله اصلی «نبود الگوی علمی روایتگری موزهای» است.
۵) کمبود مشارکت اجتماعی و فرهنگی جامعه محلی در برنامههای موزه
موزهها معمولاً نقش فعالی در جامعه محلی خود ندارند. این مسئله باعث کاهش هویتسازی، مشارکت اجتماعی و حمایت مردمی میشود. مشکل، «فاصله میان موزه و جامعه» است که باید بررسی و حل شود.
۵ بیان مسئله برای دکتری – مطالعات موزه
(پیشرفته، نظریتر و بینرشتهای)
۱) نبود نظریه بومی «موزهداری مشارکتی» متناسب با فرهنگ و ساختار اجتماعی ایران
موزههای جهان بهسمت مشارکتمحوری حرکت میکنند؛ اما ایران فاقد نظریه مشخص و بومیشده برای این مدل است. مسئله، «نیاز به چارچوب نظری ایرانی برای مشارکت جامعه در موزهها» است.
۲) چالشهای دیجیتالیشدن موزهها و پیامدهای فرهنگی و هویتی آن
دیجیتالیسازی مجموعهها، تورهای مجازی و هوش مصنوعی تجربه موزه را دگرگون کردهاند، اما پیامدهای فرهنگی، اخلاقی و آموزشی این گذار هنوز در ایران بررسی نشده است. مسئله پژوهش «تأثیر دگرگونی دیجیتال بر هویت موزهای و تجربه بازدید» است.
۳) بازتعریف نقش موزه در اقتصاد خلاق و گردشگری فرهنگی
موزهها یکی از بخشهای مهم اقتصاد خلاق هستند، اما در ایران نقش و اثرگذاری اقتصادی آنها روشن نیست. مشکلات ساختاری، نبود بازاریابی فرهنگی و ضعف تعامل با گردشگری مانع استفاده از ظرفیت موزهها شده است. مسئله، «نیاز به مدل اقتصادی جدید برای موزهها» است.
۴) بحران معنا در موزههای تاریخی: چالشهای بازنمایی و روایت در عصر پساحقیقت
در عصر شبکههای اجتماعی و اطلاعات ضدواقعیت، چگونه موزهها باید روایتهای درست تاریخی را حفظ کنند؟ بسیاری از موزهها با بحران اعتماد و چالشهای روایتگری مواجهاند. مسئله تحقیق «چگونگی بازنمایی معتبر تاریخ در عصر پساحقیقت» است.
۵) فقدان مدل یکپارچه ارزیابی تجربه بازدیدکننده در موزههای ایران
در دنیا مدلهای علمی مانند UX، Visitor Journey و Audience Research وجود دارد، اما در ایران ارزیابی بازدیدکننده هنوز غیرسیستماتیک، تجربی و ناقص است. مسئله، «ضرورت تدوین مدل جامع ارزیابی تجربه بازدیدکننده» است.