رفرنس دهی بر اساس رشته های علمی گوناگون یکی از ارکان اساسی و ضروری در نگارش آثار علمی مانند مقالات، کتاب ها و پایان نامه ها است. این فرآیند که به مجموعه ای از روش های استاندارد برای استناددهی به ایده ها، تحقیقات و دستاوردهای سایر پژوهشگران اطلاق می شود، هدفی فراتر از صرفا ذکر منبع دارد. رفرنس نویسی صحیح، ابزاری برای رعایت حقوق کپی رایت و احترام به مالکیت فکری دیگران محسوب می شود و از بروز پدیده سرقت علمی یا پلاجریسم جلوگیری می کند. به کارگیری صحیح این روش ها، به اثر علمی اعتبار، انسجام و کیفیت بخشیده و نشان دهنده تسلط نویسنده بر پیشینه پژوهش و امانت داری علمی او است. از این رو، آشنایی با روش های استاندارد رفرنس دهی و انتخاب روش مناسب بر اساس رشته تحصیلی و دستورالعمل های ژورنال یا موسسه مربوطه، برای هر پژوهشگر امری اجتناب ناپذیر است.
رفرنس دهی بر اساس رشته های علمی گوناگون
رفرنس دهی یا رفرنس نویسی به مجموعه روش هایی گفته می شود که به واسطه آن شخص نویسنده می تواند ایده ها، تحقیقات و دستاوردهای اشخاص دیگر را در کار خودش مورد استفاده قرار دهد. ابداع روش های مختلف رفرنس دهی بیشتر با هدف رعایت حقوق کپی رایت و احترام به ایده ها و خلاقیت دیگران بوده است. فرآیند رفرنس دهی یک ضرورت در نگارش تحقیق علمی است و بدون آن انسجام، منحصر به فرد بودن متن، عدم وجود پلاجریسم، کیفیت بالای مقاله، دستاوردهای جدید و غیره دیگر معنایی ندارد. حال که از اهمیت رفرنس نویسی آگاه شدید، سوال مهم اینجاست که چطور و از کدام روش رفرنس دهی باید استفاده کرد.
در حال حاضر بسیاری از ژورنال ها و موسسات آموزشی پیش از نگارش یک مقاله به شما استانداردها و دستورالعمل های لازم جهت آماده سازی مقاله را ارائه می کنند. این دستورالعمل ها معمولا در قالب Author Template یا پیشنویس نویسنده ارائه می شوند که می توانید تمامی جزئیات و استانداردهای مورد نظر یک ژورنال یا موسسه را برای نگارش مقاله، کتاب، پایان نامه و غیره در آن بیابید. اما چنانچه روش مشخصی برای رفرنس دهی در این در دستورالعمل ها پیدا نکردید جای نگرانی نیست. به طور کلی هر رشته تحصیلی به عنوان پیش فرض از یک روش رفرنس دهی استفاده می کند که در ادامه برای شما بیان خواهیم کرد.
روش های رفرنس دهی در رشته های تحصیلی
بررسی انواع روش های رفرنس دهی در رشته های تحصیلی مختلف:
1. روش رفرنس دهی ACS: ابداع شده توسط انجمن شیمی امریکا که این روش به صورت گسترده ای در رشته شیمی کاربرد دارد.
2. روش رفرنس دهی AGLC: رفرنس دهی استاندارد استرالیا برای رشته های حقوق
3. روش رفرنس دهی AMA: ابداع شده توسط انجمن پزشکی امریکا که در رشته های ژنتیک، زیست شناسی و زیر مجموعه پزشکی کاربرد دارد.
4. روش رفرنس دهی AMJ: یک روش رفرنس دهی برای مقالات چاپ شده در رشته مدیریت
5. روش رفرنس دهی APA: ابداع شده توسط انجمن روانشناسی امریکا که در رشته های روانشناسی و تمامی رشته های زیر شاخه علوم انسانی و علوم اجتماعی کاربرد دارد.
6. روش رفرنس دهی Chicago: ابداع شده توسط دانشگاه شیکاگو که در رشته های انسان شناسی و هنر کاربرد دارد.
7. روش رفرنس دهی CSE: روش رفرنس دهی انجمن ویرایشگران علوم که در رشته های مرتبط با علوم تجربی کاربرد دارد.
8. روش رفرنس دهی Harvard: یکی از قدیمی ترین روش های رفرنس دهی و پرکاربرد در رشته اقتصاد
9. روش رفرنس دهی IEEE: ابداع شده توسط انجمن برق و مهندسی الکترونیک که در رشته های مهندسی و کامپیوتر کاربرد دارد.
10. روش رفرنس دهی MLA: ابداع شده توسط انجمن زبان های مدرن در امریکا که در رشته های زبان شناسی و ادبیات کاربرد دارد.
11. روش رفرنس دهی Vancouver: این روش به صورت گسترده ای در علوم پزشکی و حوزه سلامت مورد استفاده قرار می گیرد.
جمع بندی
انتخاب روش مناسب رفرنس دهی به رشته تحصیلی و الزامات نشریه یا موسسه علمی بستگی دارد. روش های متنوعی مانند APA در علوم انسانی و روانشناسی، ونکوور در علوم پزشکی، IEEE در مهندسی و کامپیوتر، MLA در زبان شناسی و ادبیات، و شیکاگو در هنر و انسان شناسی هر یک استانداردهای خاص خود را برای قالب بندی نقل قول ها و منابع دارند. نویسندگان موظفند پیش از نگارش، راهنمای نویسندگان یا Author Template ژورنال هدف را مطالعه کرده و از روش تعیین شده پیروی کنند. رعایت دقیق اصول رفرنس نویسی، علاوه بر تضمین اصالت و کیفیت کار، مسیر انتشار مقاله در مجلات معتبر را هموار ساخته و نشان دهنده تعهد پژوهشگر به اخلاق حرفه ای در دنیای علم است.
رفرنس نویسی - چگونگی رفرنس دهی در مقالات علمی - بایدها و نبایدهای رفرنس دهی - رفرنس دهی مقاله - پلاجریسم
برای دریافت مشاوره و خدمات سفارش نگارش پروپوزال و پایان نامه می توانید با موسسه ماد دانش پژوهان تماس حاصل فرمایید:
شماره تماس:
ارسال پیام واتساپ:
