previous arrow
next arrow
Slider
previous arrow
next arrow
Slider

فهرست مطالب استخراج مقاله

فهرست مطالب ژورنال ها

فهرست مطالب پذیرش و چاپ

فهرست مطالب سابمیت

فهرست مطالب افزایش سایتیشن

فهرست مطالب ویراستاری

فهرست مطالب ترجمه تخصصی

فهرست مطالب اصطلاح شناسی

سایتیشن یا استناد (Citation) به معنای تعداد دفعات ارجاع به یک منبع علمی است. برای اینکه این موضوع را برای شما شفاف تر کنیم، باید بگوییم سایتیشن یا استناد نشان می دهد که یک مقاله تا چه اندازه مورد توجه قرار گرفته و کاربردی است. جوامع دانشگاهی برای سایتیشن (Citation) یک معیار اندازه گیری مشخص می کنند که به آن شاخص استناد (Citation Index) می گویند. شاخص استناد یک نماد عددی است که نشان می دهد یک پژوهش تا چه اندازه در یک شاخه علمی مشخص مورد توجه سایر نویسندگان با موضوع مقالاتی مشابه قرار گرفته است و برای نویسندگان آن کاربردی و مفید می باشد. برای مثال فرض کنید یک مقاله با موضوع "استراتژی های بازاریابی نوین" وجود دارد و شما به عنوان یک مخاطب بعد از مراجعه به سایت ژورنال چاپ کننده این مقاله و یا پایگاه Google Scholar در میابید که این مقاله بیش از 600 استناد دریافت کرده است. حال معنی این 600 استناد چیست؟ این بدین معناست که حداقل 600 پژوهش به چاپ رسیده در حوزه بازاریابی از این مقاله به عنوان رفرنس استفاده کرده اند و محتوای پژوهش آنها به طور قابل توجهی برگرفته از این پژوهش رفرنس است. یکی از مزایای عمده سایتیشن این است که مقالات با ارزش و با کیفیت را از مقالات با سطح کیفی پایین تر تفکیک می کند و به نویسندگان یک سیگنال حذف یا بهبود می دهد. سیگنال حذف یا بهبود به نویسندگان و پژوهشگران تازه کار یا کم کار این هشدار را می دهد که در دنیای رقابتی علم در صورتی که محتوای تحقیقات خود را از نظر کیفی و کاربردی بهبود ندهید در نهایت از جمع رقبا حذف خواهید شد. برای نگارش یک مقاله ISI با کیفیت می توانید به بخش نگارش مقاله در همین سایت مراجعه نمایید و با اصول و استانداردهای مربوط به آن بیشتر آشنا شوید. به طور کلی سایتیشن یا استناد (Citation) مجموعه ای از رفرنس های درون متنی و بایبلیولوژی (Bibliology) را در یک پژوهش شامل می شود. تمامی منابع و مراجع موجود در یک تحقیق می بایست مبتنی بر یک فرمت مشخص از رفرنس دهی باشند که معروف ترین آنها عبارتند از APA, Oxford, Harvard, Vancouver و  MLA که به کررات با توجه به درخواست ژورنال ها و حوزه های علمی مشخص مورد استفاده قرار می گیرند. اگر بخواهیم اهداف سایتیشن و علت انجام آن را تشریح کنیم می بایست آن را در 5 دسته کلی تقسیم بندی کنیم

  1. صداقت نویسنده: یکی از دلایلی که از شاخص سایتیشن استفاده می شود این است که تفاوت یک مقاله معتبر و قابل استناد را با یک تحقیق غیر معتبر و غیر قابل استناد مشخص کند. معمولا به نویسندگان توصیه می شود در حوزه تحقیقاتی که در آن مشغول به کار هستند با مقالات پر استناد و به اصطلاح رفرنس آشنایی داشته باشند و با استفاده از این مقالات اعتبار علمی کار خودشان را بالا ببرند. این مقالات می توانند مهر تاییدی بر یافته های شخص نویسنده زده و تاییدی بر صداقت وی در پژوهش باشند. از طرف دیگر استفاده از اینگونه مقالات در متن یک پژوهش نشان دهنده عدم وجود پلاجریسم یا سرقت ادبی است که به شکلی کاملا ناملموس در ذهن خواننده ایجاد می شود. 
  2. ایجاد ارتباط بین منابع مرتبط: یکی دیگر از اهداف سایتیشن یا استناد (Citation) این است که نویسندگان با علائق تحقیقاتی و پژوهشی یکسان را به یکدیگر متصل کرده و همچنین یک شبکه جامع از تحقیقات با عنوان های مشابه را به وجود بیاورد. برای مثال اگر موضوع توسعه پایدار (Sustainability) که یکی از عناوین جذاب در سال های اخیر است را در پایگاه علمی Google Scholar سرچ کنید مشاهده خواهید کرد که یکی از پر استنادترین و پرکاربردترین تحقیقات در این حوزه توسط دو دانشمند به نام های کیتز و کلارک (Kates and Clark) در سال 2001 بر روی موضوعی با عنوان "علم توسعه پایدار" انجام گرفته است که در آن بیش از 3200 سایتیشن وجود دارد که توانسته است یک شبکه بسیار گسترده و جامع از تحقیقات و نویسندگان علاقه مند به این حوزه را گرد هم بیاورد. 
  3. فراهم آوردن منابع برای مخاطب: یکی دیگر از اهداف سایتیشن این است که بتواند بسیاری از منابع پرکاربرد و مهم را برای بررسی های بیشتر در اختیار خوانندگان قرار دهد. شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که بعد از مطالعه یک مقاله جذاب در یک حوزه علمی به سرفصل  اصلی آن علاقه مند شده و قصد دارید پژوهش های بیشتری را با عناوین مرتبط به آن مورد بررسی و ارزیابی قرار دهید. یکی از فواید و اهداف اصلی سایتیشن و استناد این است که بتواند منابع معتبر بیشتری را به خواننده معرفی کند تا در صورت علاقه مندی وی به مطالعه بیشتر در این حوزه، براحتی به رفرنس های معتبر دسترسی داشته باشد. 
  4. تاثیر مثبت در ادراک مخاطب: یکی دیگر از عواملی که هر نویسنده در زمان نگارش به دنبال آن است، ایجاد تاثیر مثبت در خواننده است. هر نویسنده و پژوهشگری با این هدف دست به نگارش یک مقاله علمی یا یک پژوهش میزند که در نهایت کار وی مورد توجه و استقبال همگان قرار گرفته و تاثیرگذار باشد. چنانچه شخص با استفاده از رفرنسهای معتبر بتواند اعتبار کار پژوهشی خود را بالا ببرد و این تاثیر مثبت را به شکل غیر مستقیم در مخاطب ایجاد کند در نهایت کار ممکن است کار پژوهشی او نیز سایتیشن بالایی دریافت کند. 
  5. ایجاد تمایز بین پژوهش ها: و در نهایت مهم ترین و اصلی ترین هدف از سایتیشن این است که بتوان بین مقالات مختلف تمایز ایجاد کرده و پژوهشهای علمی و کاربردی را از پژوهش های ساده و غیر کاربردی تفکیک کنیم. این موضوع علاوه بر برجسته کرده نام نویسنده یک تحقیق تاثیر بسیار زیادی در اعتبار ژورنال چاپ کننده مقاله نیز خواهد داشت. 

مقالات مختلف به طبع عنوان مورد نظرشان ممکن است از طیف وسیعی از محتوا در کتاب، سایت، روزنامه یا حتی مصاحبه به عنوان منبع استفاده کنند. به طور کلی 5 دسته از منابع وجود دارد که نویسندگان می توانند از آنها به عنوان منبعرفرنس در کارهای پژوهشی خودشان استفاده کنند. برای فراهم آوردن اطلاعات سایتیشن هر یک از این منابع فرآیند نگارشی استاندارد و اختصاصی وجود دارد که در ادامه در مورد هر یک از آنها بیشتر صحبت خواهیم کرد. اما توجه داشته باشید که در زمان رفرنس دهی چند فاکتور مهم و اصلی وجود دارد که در تمامی منابع یکسان است: تاریخ چاپ، نام نویسنده، عنوان پژوهش استفاده شده و محل دسترسی به این پژوهش که در صورت ناقص بودن هر یک از این اطلاعات نهایتا فرآیند سایتیشن دچار مشکل خواهد شد. البته با توجه به روش های مختلف رفرنسدهی که پیشتر در مورد آن صحبت کردیم ممکن است ترتیب قرار گیری فاکتورها کمی متفاوت باشد.

 در زمان سایتیشن ترتیب ارائه محتوا در منابع مختلف متفاوت است که به شرح زیر می باشد: 

  1. کتاب: نام نویسنده، تاریخ چاپ، عنوان کتاب، انتشارات و صفحات مورد نظر (چنانچه از نسخه الکترونیکی یک کتاب استفاده می کنید می توانید لینک یا ISSN آن را ذکر کنید)
  2. ژورنال: نام نویسنده، سال چاپ، عنوان مقاله، ژورنالی که مقاله در آن به چاپ رسیده و شماره صفحات (برای دسترسی سریع تر مخاطب می توانید لینک و یا آدرس DOI را ارائه کنید)
  3. روزنامه: نویسنده، عنوان مقاله، نام روزنامه ای که مقاله در آن به چاپ رسیده است، صفحات مورد نظر و تاریخ چاپ
  4. وبسایت: نویسنده، زمان انتشار، عنوان مقاله و آدرس اینترنتی یا URL مطلب ارائه شده
  5. مصاحبه: نام مصاحبه شونده، زمان انجام مصاحبه و نوع مصاحبه (برای مثال مصاحبه شخصی یا کنفرانسی)

در کنار اطلاعاتی مانند نام نویسنده، نام انتشارات، سال چاپ و غیره در زمان سایتیشن که با توجه به فرمت رفرنس دهی می تواند ترتیب متفاوتی داشته باشد، معمولا روش های دیگری نیز برای استناد در منابع مختلف وجود دارد. برای مثال در رفرنس دهی کتاب ها علاوه بر اطلاعات نویسنده و منبع می توان از (ISBN (International Standard Book Number نیز استفاده کرد. ISBN یک شماره منحصر به فرد 10 تا 13 رقمی است که توسط موسسه ISBN به تمامی کتاب ها به چاپ رسیده به صورت الکترونیکی و نسخه هاردکپی اختصاص داده میشود. این شماره منحصر به فرد برای کتاب های چاپ شده قبل از سال 2007 یک شماره یکتا ده رقمی است و برای کتاب های به چاپ رسیده بعد از سال 2007 عدد مربوط به آن 13 رقمی خواهد بود. 

كاربرد های سایتیشن

استفاده از سایتیشن علاوه بر ایجاد تمایز بین مقالات با کیفیت و ضعیف قابلیت ها و کاربردهای بسیار دیگری از جمله:

  • سایتیشن این امکان را برای مخاطبان فراهم می کند تا به راحتی به منابع مورد نظرشان دسترسی داشته باشند.
  • سایتیشن با فراهم آوردن شبکه وسیعی از دسترسی ها می تواند ارجاعات قدیمی و نامشخص را اصلاح و تصحیح کند.
  • استناد به مقالات فرآیند جستجو و یافتن مقالات در یک حوزه علمی مشخص را برای مخاطبان تسهیل می کند
  • در حال حاضر سایتیشن به یکی از بهترین معیارهای اندازه گیری و ارزیابی کیفیت مقالات علمی تبدیل شده است
  • بسیاری از پایگاه های علمی برای دسته بندی و رتبه بندی ژورنال ها از کیفیت مقالات منتشر شده در این مجلات استفاده می کنند و یکی از شاخص های ارزیابی، شاخص استناد مقالات (Citation Index) است
  • شاخص سایتیشن یکی از بهترین ابزارها برای شناسایی و استخراج مقالات و ژورنال های برتر در یک حوزه علمی و تخصصی ویژه هستند
  • استناد یکی از ابزارهای کاربردی برای مشخص کردن H-Index و سابقه ارجاعات به مقاله برتر را فراهم میکند 
  • به دست آرودن اعتبار علمی و مطرح شدن شخص نویسنده در یک حوزه تخصصی که در نهایت منجر به شهرت ژورنال مورد نظر نیز خواهد شد.

 

روش های افزایش سایتیشن

حال که از مزایا و کاربردهای بسیار گسترده سایتیشن صحبت کردیم نوبت به آن رسیده است که شما را با چگونگی افزایش استناد به مقالات آشنا کنیم. از جمله راهکارهای افزایش سایتیشن (Citation) می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • یکی از فاکتورهایی که موجب افزایش سایتیشن مقاله شما می شود استفاده از منابع مرتبط یاRelevant Reference  است. سعی کنید در رفرنسدهی متنی و پایانی از منابع مرتبط با موضوع و محتوای مقاله استفاده کنید.
  • بسیاری از محققان برای یافتن مقالات از واژگان کلیدی و موتورهای جستجو مانند Google Scholar  استفاده می کنند. سعی کنید از کلمات کلیدی مرتبط با عنوان تحقیق در متن مقاله به کررات استفاده کنید تا بر اساس ویژگی های SEO مقاله شما جزء اولین گزینه های نمایشی باشد.
  • یکی دیگر از موضوعاتی که به SEO مقاله شما کمک میکن استفاده از کلمات کلیدی دی بخش چکیده و عنوان تحقیق است. چرا که این دو مورد عمدتا بر روی صفحه اصلی سایت قرار گرفته و از طرف موتورهای جستجو به عنوان Heading and Meta Description شناخته می شوند. سعی کنید به دفعات از کلمات کلیدی مقاله در این دو بخش استفاده کنید.
  • نام و آدرس ایمیل یکسانی در بخش افیلیشن (Affliation) در تمامی مقالات داشته باشید. این موضوع موجب می شود که مخاطبان با جستجوی نام شما براحتی به تمامی مقالاتتان دسترسی داشته و امکان سایتیشن آنها بالا برود. 
  • در ایمیل هایی که برای اساتید یا دانشجویان ارسال می کنید می توانید کد DOI  یا ORCID را در بخش انتهایی ضمیمه کنید تا امکان بازدید و احتمال سایتیشن بالا برود
  • اطمینان حاصل کنید که اطلاعات شما در مقاله درست است و همچنین بررسی دقیق اطلاعات مقاله در پایگاه های جستجو الزامی است.
  • متن مقاله را برای همگان در دسترس قرار دهید، بدین منظور و اگر مقاله شما در نشریات open-access چاپ نشده است، پیش نویس مقاله خود را که Accept شده است, در صورت داشتن مجوز های کپی رایت ناشر، در معرض دید همگان قرار دهید.
  • داده ها و یافته های خود را به سایت های پر بازدید و مربوط به کار مقاله، به اشتراک بگذارید.
  • کار خود را در کنفرانس ها ارائه کنید.
  • از رسانه های اجتماعی استفاده کنید. پیوند به مقالات خود را در رسانه های اجتماعی (فیس بوک، توییتر، Academia.edu، ResearchGate، Mendeley) و صفحه پروفایل دانشگاهی خود را ارائه دهید.
  • کپی هایی از مقاله خود را به محققانی که ممکن است علاقه مند باشند، ایمیل کنید و یا یک وبلاگ یا یک وب سایت اختصاصی مربوط پژوهش خود ایجاد کنید.