arrow
arrow

tadvineseda0

 

دوره آموزشی گزارش گیری چند رسانه ای 7: تدوین صدا

ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺻﺪﺍ

 

 ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﻛﺴﻰ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﺪ، ﺷﻤﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻧﻜﺘﻪ ﺍﺳﺎﺳﻰ ﭘﻰ ﻣﻰ ﺑﺮﻳﺪ:

 

۱- ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﺎﻥ ﺑﺎ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺳﺖ.

۲- ﺩﺭ ﭼﻪ ﻧﻮﻉ ﻓﻀﺎیی ﻫﺴﺘﻴﺪ، ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺍﺏ ﻳﺎ ﺣﻤﺎﻡ ﻳﺎ ﺍﻧﺒﺎﺭ.

 

ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﻜﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﮔﻮﺵ ﺑﻪ ﺻﺪﺍﻯ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ ﺻﺪﺍﻯ ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺳﺖ.

 

ﻭﻗﺘﻰ ﻛﺴﻰ ﺣﺮﻑ ﻣﻰ ﺯﻧﺪ ﻳﺎ ﻫﺮ ﺻﺪﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻛﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺷﺒﻴﻪ ﺍﻣﻮﺍﺟﻰ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﻳﮏ ﺳﻨﮓ ﺩﺭ ﺁﺏ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﻳﮏ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺻﻮﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎ، ﺳﻘﻒ ﻭ ﮐﻒ ﺍﺗﺎﻕ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﺕ ﻭ ﺯﺍﻭﻳﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﭼﺮﺧﺶ ﺻﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﻬﺖ ﻫﺎﺳﺖ ﻭ ﻣﻮﺝ ﻫﺎﻯ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﻣﻮﺍﻧﻌﻰ ﻛﻪ ﺳﺮ ﺭﺍﻫﺸﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﺷﻜﺎﻝ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻰ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺧﻴﻠﯽ ﺯﻭﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻀﺎﯼ ﺍﺗﺎﻕ ﺭﺍ ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

 

ﺍﮔﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺨﺶ ﺍﺻﻠﻰ ﺻﺪﺍﻳﻰ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺷﻨﻮﺩ ﺻﺪﺍﻯ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺍﻧﺪﻛﻰ ﺻﺪﺍﻯ ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ، ﻳﻌﻨﻰ ﺻﺪﺍﻯ‌ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺷﻨﻮﺩ.

 

ﺍﮔﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﺪﺍیی ﻛﻪ ﻣﻰ ﺷﻨﻮﺩ ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺳﺖ.

 

ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺑﻴﻦ ﺻﺪﺍﻫﺎﻯ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻐﺰ ﻣﻰ ﮔﻮﻳﺪ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﻣﻮﻟﺪ ﺻﺪﺍ ﺩﺭ ﭼﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ ﻓﺮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺻﺪﺍﻯ ﺍﻧﻌﻜﺎﺳﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤﻞ ﺑﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻣﻰ ﺩﻫﺪ. ﻣﺜﻼ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻣﺴﺠﺪ ﻳﺎ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺰﺭﮒ ﻛﻨﺴﺮﺕ ﺻﺪﺍﻯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺶ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺑﺮﺳﺪ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻃﻮﻝ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻓﻀﺎ ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺰﺭﮒ‌ ﺑﺎﺷﺪ، ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻣﻴﺎﻥ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺻﺪﺍﯼ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻳﮏ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻳﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﮑﻴﮏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻳﺎ ﺣﺘﯽ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﻌﮑﺎﺱ (ﺍﮐﻮﯼ) ﺻﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺿﻮﺡ ﺑﺸﻨﻮﺩ. ﮔﺎﻫﯽ ﺗﻌﺪﺩ ﻣﺎﻧﻊ ﻫﺎ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ آن ها ﺑﺎ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺷﺪﻥ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺻﺪﺍ ﻣﻨﺠﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.

 

ﺟﻨﺲ ﻣﻮﺍﻧﻊ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﮐﻴﻔﻴﺖ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺻﺪﺍ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺳﻨﮕﻰ ﻳﺎ ﺷﻴﺸﻪ ﺍﻯ ﺻﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﭘﺎﺭﭼﻪ ﺍﻯ ﻭ ﻓﺮﺵ ﺑﺮ ﻣﻰ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﺻﺪﺍ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺣﻤﺎﻡ ﻛﺎﺷﻰ ﻛﺎﺭﻯ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺍﺑﻰ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﺳﺖ.

 

ﺩﺭ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭﻫﺎﻯ ﺻﺪﺍ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻴﻠﺘﺮﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻳﺎ ﺍﺻﻼﺡ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺟﻠﻮﻩ ﻫﺎﻯ ﺻﻮﺗﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻟﻘﺎﯼ ﻓﻀﺎﻫﺎﯼ ﺧﺎﺹ ﻧﻤﺎﻳﺸﯽ ﺍﺯ آن ها ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﺻﺪﺍﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻃﺮﻑ ﺁﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺬﺏ ﺻﺪﺍ ﻭ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺻﺪﺍ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻳﺎ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ ﺻﺪﺍ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﺻﺪﺍﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﻭﺳﻴﻠﻪ Reflector ﻳﺎ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻨﺪ.

 

ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻧﻌﮑﺎﺱ ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ﺻﺪﺍ ﻳﺎ Reverbration Time ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻣﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ ﻛﻪ ﺻﺪﺍ ﺍﺯ ﺍﻭﺝ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﻳﮏ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻴﻢ ﺁﻥ، ﻳﻌﻨﯽ ﻋﻤﻼ ﺻﻔﺮ، ﻃﻰ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ. ﻫﺮ ﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺻﺪﺍ ﺷﻔﺎﻑ ﺗﺮ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻣﻰ ﺭﺳﺪ.

 

ﻋﻤﺮ ﺻﺪﺍ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﻧﻴﻢ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻳﮏ ﺳﺎﻟﻦ ﻛﻨﺴﺮﺕ ﻳﮏ ﻭ ﻧﻴﻢ ﺗﺎ ﺩﻭ ﻭ ﻧﻴﻢ ﺛﺎﻧﻴﻪ. ﻋﻤﺮ ﺻﺪﺍ ﺩﺭ ﺻﺤﻦ ﻳﮏ ﻛﻠﻴﺴﺎ ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ ٨ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻮﺩﻳﻮﻯ ﺭﺍﺩﻳﻮﻳﻰ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺯﻳﺮ ٢٥ ﺻﺪﻡ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺍﺳﺖ.

 

ﻋﻠﺖ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻮﺩﻳﻮﯼ ﺭﺍﺩﻳﻮﻳﯽ‌ ﻣﯽ ﮐﻮﺷﻨﺪ ﻋﻤﺮ ﺻﺪﺍﯼ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺪﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻳﮏ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﺜﻼ ﺭﺍﺩﻳﻮ ﻳﺎ ﻛﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻛﺴﻰ ﺑﺮﺳﺪ ﭼﻮﻥ ﺗﺮﻛﻴﺒﻰ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﻫﺎﻯ ﺻﺪﺍ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﺿﺒﻂ ﺻﺪﺍ ﻫﻢ ﺍﻧﻌﮑﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺪﻯ ﺑﺮ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺻﺪﺍ ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻥ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ.